نبودت مثل کبریتو دلم انبار باروته

نباشی روزه تاریکم یه اقیانوسه آتیشه

تموم غصه ی دنیا تو قلبم ته نشین میشه

دنیا رو بی تو نمیخوام یه لحظه دنیا بی چشمات یه دروغ محضه

نباشی هرشبو هر روز همش ویلونو آوارم

با فکرت زنده میمونم تا وقتی که نفس دارم

تا وقتی که نبود تو یه روزکاری بده دستم

بمون تا آخر دنیا ...

بمونی تا تهش هستم....

ای دلم زهر جدایی را بخور/ چوب عمری بی وفایی را بخور

ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت / خنده دای برا خاطراتت کرد و رفت

من که گفتم این بهار افسردنی است / من که گفتم این پرستو رفتنی است

آه عجب کاری بدستم داد دل / هم شکست و هم شکستم داد دل . . .

(هیس...)

                      میتونه شکست عشق از زندگی سیرت کنه.......

                      میتونه جوونی تو بگیره با غصه درگیرت کنه...

                                 آخرم میشکنه و زمین گیرت میکنه...؟؟؟؟؟

وسعت درد فقط سهم من است         بازهم قسمت غم ها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنند               تا نبینم که چه تنها شده ام

   ***روی سنگ قبرم بنویس اینجا مجال گریه نیست

         هر کی میخواد گریه کنه

         بهش بگین اون دیگه نیست....****

    ****این جسم من از خاک شود روزی

                                                       دفتر عشق من هم روزی پاک شود روزی

*****

رفتی اما یک نفر در انتظارت مانده است

چشمی از جنس بهارانت را قرارت مانده است

آشنا دیگر نگاهت را دریغ از ما مدار

چشمی مثل دریا بی قرارت مانده است

بی گناهی خوب می دانم گناهت عاشق است

بی وفا در یاد من تنها غبارت مانده است

من برای چشمانت قصه میگویم عزیز

قصه ی آواره ایی که سر به راحت مانده است

****

از هیاهوی واژهه خسته ام

آیا مرگ روشن ترین واژهه نیست؟

آیا سکوت زیباترین کلمه نیست؟

تا به دنیا آمدم از چشم دنیا افتادم

شبی شاید امشب زیر نور ماه خواهم نشست

نام معشوقه ام را روی هواس پنجگانه خال خواهم کوفت

همزمان زیر آخرین برگ خاطراتم خواهم نوشت

                                                                           پایان

چو شمعی سوختم از اتش عشق                  مرا آتش به جان بگذار و بگذر

دلی چون باغ لاله بی داغ غمت نیست        به این دل هم نشانی بگذار و بگذر

مرا با یک جهان اندوه جانسوز                  تو ای نامهربان بگذارو بگذر

دو چشمی را که مفتون رخت بود               کنون گوهر فشان بگذار و بگذر

در افتادم به گرداب غم عشق                      مرا در این میان بگذار و بگذر

به او گفتم :  ...از هجر فرسود                 به من گفتا : جهان بگذار و بگذر

دارم میرم دل بکنم.....خدا کنه راضی باشی

اشکام میریخت روی زمین....خندیدیو گفتی همین

گفتم دلم گناه داره....گفتی باید خون بباره

اینم خودش یه بازیه عشق حاصل تنهاییه........با هرکی باوفا باشی آخره اون جداییه...

                                                  ....جداییه

                                                  ....جداییه

سلام ....

خوبین ؟؟؟؟ آره این همون وبه حسرت عشقه که اینجوری داغونه.... این وب یه بار پاک شد...ودیگه هیچی نمود همه کامنتا رفت همه....بیشتره پوستا حذف شد...واسه همین نظرایه پستا بسته هست...........خلاصه با مخ خریم زمین...

راستی من آدرس بعضی از بچه هارو دیگه ندارم اگه نمیام سراغتون بدونیین آدرس نداشتم............

تو مي روي